Yeşil imgeli kız! İlkyazım! Hangi harf gül, hangi dal dize? Bu büyük ağaçtan her ikimize Kalan hangimizdik... ey hayal hanım
Yeşil imgeli kız! Biz size Yazılı sevdalar sunduktu Ve döne döne uçurumlar gibi şiirler... Şiirlerle örselenmiş yüzü Ve kalbi güllere belenmiş Biriydim ben... Ve hangimize Doğru akar suydum, ey hayal hanım
Yeşil imgeli kız! Siz eğnimize Bir göçük sesi Gibi işlendinizdi Ve derin bir gül duygusu Verdiniz bana. Siz yazıp yok etmek gibi miydiniz? Ve o yokoluştan güz tenimize Bulanan siz miydiniz, ey hayal hanım
Yeşil imgeli kız! ilkyazım! Hngi harf gül, hangi dal dize? Bu derin ağaçtan her ikimize Kalan hangimizdik ey hayal hanım
sen bir yalnızlığı koşup gittin de bir yerde buluşulur diye, belki de...
elbet buluşulur, orda, o yerde... bir hüzün töreniyle kutlanır bulunur birşeyler ve saklanır saklanan Zaman mı, yoksa yol mudur aranır bahçelerde ve şiirlerde?
kimbilir ki dün'dür, ölgündür kalbimiz yollarsa her zaman biraz küskündür yokuşlarda ve inişlerde... Zaman'dır seni sardığım kumaş bekledin, örtülsün, ki yavaş yavaş...
Bir gülün açılması devrimdir
Bildiğin anladığın bir devrim
Kim bilir nereye varmışlığımız
Bir av sonu ağırlayan gözlerim
Seni anmak öyle kolay değildir
Denizler: biraz çocuk kalmışlığımız
Bir gülün açılması devrimdir
Bildiğin anladığın bir devrim
Gecede bir bozkır kalmışlığımız
Bakışları ağırlayan seslerim
Sana bakmamak öyle kolay değildir
Simgeler: en çocuk yanlışlığımız
°
m
